فقالوا له : ما لك ؟ وما تريد ؟ قال : أنتم يا بني أختي آمنون ؛ قال له الفتية : لعنك اللّه ، ولعن أمانك ! « 1 » لئن كنت خالنا ، « 1 » أتؤمّننا وابن رسول اللّه لا أمان له ؟ ! « 2 » الطّبري ، التّاريخ ، 5 / 415 - 416 - عنه : القمي ، نفس المهموم ، / 223 - 224 ؛ المظفّر ، بطل العلقمي ، 2 / 300 قال : وأقبل شمر « 3 » بن ذي الجوشن « 3 » حتّى وقف على معسكر الحسين « 3 » رضى اللّه عنه « 3 » فنادى بأعلى صوته : أين بنو أختنا « 4 » عبد اللّه وجعفر والعبّاس بنو عليّ « 3 » بن أبي طالب « 3 » فقال الحسين لإخوته : أجيبوه وإن كان فاسقا ، فإنّه من أخوالكم ! فنادوه ، فقالوا : ما شأنك ، وما تريد ؟ فقال : يا بني أختي ! أنتم آمنون فلا تقتلوا « 5 » أنفسكم مع أخيكم الحسين ، والزموا طاعة أمير المؤمنين يزيد بن معاوية ؛ فقال له العبّاس « 3 » بن عليّ رضى اللّه عنه « 3 » : تبّا لك يا شمر ،

--> ( 1 - 1 ) [ لم يرد في نفس المهموم ] . ( 2 ) - گويد : شمر بن ذي الجوشن با نامهء عبيد اللّه بن زياد پيش عمر بن سعد آمد وچون نامه را بدو داد كه بخواند ، عمر بدو گفت : « چه كردى ؟ واي بر تو . خدا خانه‌ات را نزديك نكند . وچيزى را كه به سبب آن پيش من آمده‌اى ، زشت بدارد . به خداى دانم كه تو نگذاشتى كه آنچه را به أو نوشته بودم ، بپذيرد وكارى را كه اميد داشتم به صلاح آيد ، تباه كردى . به خدا حسين تسليم نمىشود كه جايى والامنش ميان دو پهلوى أو است . » شمر بدو گفت : « به من بگو چه خواهى كرد ؟ فرمان اميرت را اجرا مىكنى ودشمن أو را مىكشى ؟ اگر نه ، سپاه واردو را با من گذار . » گفت : « نه ، خودم اين كار را عهده مىكنم . » گفت : « پس ، سالار تو باش . » گويد : شامگاه پنجشنبه نه روز از محرم رفته سوى حسين حمله برد . گويد : شمر بيامد ونزديك ياران حسين ايستاد وگفت : « پسران خواهر ما بيايند . » گويد : عبّاس وجعفر وعثمان ، پسران على پيش وى آمدند وگفتند : « چه كارى دارى وچه مىخواهى ؟ » گفت : « اى پسران خواهر ما ، شما در امانيد . » گويد : جوانان بدو گفتند : « خدايت لعنت كند ، امانت را نيز لعنت كند . اگر دايى ما بودى ، در اين حال كه پسر پيغمبر خدا أمان ندارد ، به ما أمان مىدهى . » پاينده ، ترجمهء تاريخ طبري ، 7 / 3010 - 3011 ( 3 - 3 ) ليس في د . ( 4 ) - من الطّبري وفي الأصل وبر : « أين بني أختي أبي » ، وفي د : « بني ابن أختي » . ( 5 ) - في د : فلا تقتلون .